ieder z’n eigen proloog
juli 7, 2007
Aan de overkant van de plas, dicht bij de towerbridge in Londen, start de Tour de France. Deze blauwe doch ietwat winderige namiddag doorkruis ik met m’n jongste ‘erfgoed’ de polders tussen Oostende en Brugge. De Breduniaroute spaart ons niet. Een flink eind hebben we die vermaledijde wind op kop tot aan het keerpunt aan de Spuikom van Oostende. Op zo’n dagen kan je maar beter de surfplank op het dak binden en het zilte sop kiezen. Geen enkel ogenblik laat het gezicht van Klaas enig teken van vermoeidheid blijken. Elke voorgestelde ‘pitstop’ of ‘moet je soms een ijsje’ wordt stoer afgewimpeld. De laatste kilometers verander ik regelmatig van zitpositie. Ik snak naar een ijsje. De wind van achteren. Nochtans een makkie.
Moet ik me nu echt zorgen maken?
No way… ‘k heb er van genoten.
Het fietsen met m’n zoon.
die grijns?… puur acteerwerk
juli 8, 2007 at 7:21 am
Blij dat je terug bent opgedoken.
Je maakt mij wel nieuwsgierig, hoor. ‘Verguisd’?
Ik pas de link naar ‘onderaandedijk’ op mijn blog aan.
Deze heeft wel een mooie lay-out!