comme à ostende

©paul willaert

kosovo

Vorige zondag vierden honderden Kosovaren feest op ‘t Zand in Brugge. Hun vaderland was net onafhankelijk geworden. Nog op zoek naar een eigen vlag zwaaiden ze royaal met de Albanese kleuren. ‘k Herkende enkele bekenden uit de bokswereld die me meteen lieten delen in hun vreugde.
Aan de ontbijttafel las ik de opinie van een Italiaanse generaal van de vroegere KFOR vredesmacht. Hij zag weinig goeds in deze bekroning van de Kosovaarse vrijheidsstrijd. De militair vond dat deze onafhankelijkheid enkel in de kaart kon spelen van de internationale criminaliteit. Toen ik deze kleurrijke mensen op de meeslepende tonen van een elektrisch orgeltje zag dansen was ‘criminaliteit’ niet het eerste wat in me opkwam.

Na een tijd van fotografische verzadiging, een mens moet kunnen afstand nemen, was ik op pad zonder camera. Althans zo dacht ik eerst. M’n gsm verloste me van het onaangename gevoel een gebeurtenis als deze niet in beelden te kunnen verslaan…

©paul willaert

opaque paradis

©paul willaert